กระดาษหน้าเดียวไม่แท้!
 
สรรพสิ่งสารพัดในโลกนี้ ทั้งสินค้า เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ยา อาหาร แม้กระทั่งผู้หญิงผู้ชาย 
ล้วนมีทั้งที่แท้และที่เทียม
 
 
กระดาษหน้าเดียว ที่เราชอบเอามาทำสมุดกันนั้น ก็ยังหนีความจริงนี้ไม่พ้น!!
 
 


หน้าเดียวไม่แท้ ๑ ว่างเย๊อะเยอะ
 
เช่น กระดาษที่ปรินท์มาบรรทัดเีดียว Foot in mouth มีรูปติดมาจึ๋งนึง หรืออาจเป็น url ทั้งที่หัวกระดาษท้ายกระดาษ
 
ว่างจนจะไม่หน้าเดียวแล้วนะ!!

ทำอะไร
พับครึ่ง ตัด แล้วจัดการตามลักษณะของมันค่ะ

- หน้าที่ว่างๆ
รวบรวมแล้วพับครึ่งต่อ เย็บเล่ม เกิดเป็นสมุด A6, เสร็จแล้ว!!

- หน้าที่เกือบว่าง
ทำเหมือนข้างบน จะได้ สมุดสุดอาร์ต! เพราะมันเก๋ ไม่ดาดๆ เหมือนสมุดว่างๆ วะฮะฮ่า
จะทำสมุดทด สมุดจด อย่างไรก็ตามใจเถิด
ขอแค่อย่าเพิ่งเอามาทำแบบ paper ranger (พับครึ่ง ให้ด้านที่ไม่ว่างอยู่ข้างใน) ก็พอ
เราเสียดายเสียดายพื้นที่ว่างแทนค่ะ!!
 
 
 
 
 
 หน้าเดียวไม่แท้ ๒ ว่างสักครึ่งหน้าได้
 
เขาจะพิมพ์แล้วพิมพ์ไม่สุดใจค่ะ เหลือที่ว่างให้เราทดเลขเล่น
 
ทำอะไร
เช่นเคย, พับครึ่ง ตัด แล้วจัดการต่อ

- หน้าที่ว่างๆ
ก็ทำเหมือนข้างบนค่ะ พับครึ่งเย็บเล่ม จบ

- หน้าที่เกือบว่าง (บางทีพิมพ์เลยครึ่งหน้ามานิดนึงค่ะ)
ก็ทำเหมือนข้างบน เกิดสมุดสุดอาร์ต!

- หน้าที่ไม่ว่างแล้ว! เต็มเอี๊ยดทุกตารางนิ้ว!
อันนี้ถึงจะสมควรทำแบบ paper ranger คือพับครึ่งอีกที ให้ด้านที่ไม่ว่างอยู่ข้างใน
จากนั้นก็รวมๆ กัน เจาะรูเย็บเล่ม หรือจะเข้าเล่มด้วยกาวก็ได้
ก็จะได้สมุด paper ranger ขนาด A6 แล้วล่ะ!
 

 
(เสียดายจัง มีรูปประกอบนิดหน่อยด้วย ว่าจะลงทั้งที่นี่และส่งไปที่ชมรม(อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม) ทั้งสองทางเลย
แต่ทว่า upload ไม่ได้...)
 
 
หวังว่าจะเป็นประโยชน์ ทั้งช่วยให้เกิดการเอากระดาษหน้าเดียวมาใช้ประโยชน์ และให้ใช้ได้อย่างคุ้มค่ามากขึ้นนะคะ
 
สวัสดีค่ะ :)
 
เวลาหนังสือไหนตีพิมพ์ครั้งใหม่ เปลี่ยนปกใหม่ทีไร มักจะชอบปกเก่ามากกว่า
ทั้งหลายทั้งปวงของโอตสึอิจิ เงี้ย
หัวขโมยแห่งบารามอส เงี้ย
เซรีญา ฯพณฯแห่งกาลเวลา และอะไรๆ ที่คุณพัณณิดา ภูมิวัฒน์ แต่ง เงี้ย
มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ ก็เหมือนกัน
บางครั้งแค่เติม bestseller ไปบนปก ขึ้นมาเด่นๆ นิดเดียว ยังไม่อยากซื้อเลย

(ทำให้ต้องรีบซื้อภายในการพิมพ์ครั้งที่สาม, จนตอนนี้เลิกอ่านซีรียส์ที่ว่านี้ไปแล้ว เลยยุติความวุ่นวายนี้ได้เสียที)

คงเพราะเมื่อแรกอ่านแรกพบ เจอเมื่อเป็นปกเก่าละมั้ง
หรือเพราะปกใหม่มันดู 'ตลาดๆ' ยังไงก็ไม่รู้
หรือว่าเราคิดไปเองว่ามันตลาดนะ ที่จริงอาจจะไม่ใ่ช่ก็ได้...
แต่คือปกหนังสือ (ซึ่งที่เราอ่านเป็นพวกแฟนตาซี ประมาณนั้นล่ะ) พวกนี้ ปกจะคล้ายๆ กันไปหมดแล้ว มองไปตรงไหนก็ลายตาไปหมด ไม่เด่นขึ้นมาซักปกเดียว ทำให้หาหนังสือที่เล็งไว้ยาก (ข้อนี้สำคัญมาก จริงๆ)
หรือว่าจะตลาดไม่ตลาดก็ไม่ใช่ประเด็นหรอก คือไม่ชอบลายเส้น ไม่ชอบสี ไม่ชอบอารมณ์-ออร่าของปกใหม่ซะเอง มั้ง
ก็ปกเก่าที่สวยๆ น่ะ บางทีทำออกมาได้ขลังมากเลยนะ
หรือบางทีก็เป็นสี เป็นลายเส้น ที่เห็นแล้วชอบใจมาก,
พอเปลี่ยนปกแล้วจบกัน ความรู้สึกถูกใจอย่างนั้นมันไม่อยู่แล้ว

ถ้ามีปกเก่าอยู่ในครอบครองจะรู้สึกปลาบปลื้มดีใจ เหมือนว่ามีสมบัติอันเก่าแก่อยู่ในครอบครอง, ไปไล่หาที่ไหนก็เอามาเป็นเจ้าของไม่ได้ง่ายๆ แล้วนะ!
แต่ถ้าไม่มีจะวุ่นวายใจมาก วิ่งพล่านตามร้านโน้นร้านนี้หาปกเก่า ระหว่างนั้นก็จะบ่นตัวเองว่า ตอนที่มีปกเก่าขายน่ะ ทำไมไม่ซื้อ ฮึ?
(ก็ตอนนั้นยังไม่รู้นี่ ว่าจะชอบขนาดนี้ จนอยากเก็บไว้น่ะ)

ปกใหม่จะเป็นอย่างไร เนื้อหาดีๆ ข้างในก็ยังเจ๋งไม่เปลี่ยน (บางทีมีแถมตอนพิเศษให้ใหม่ด้วยนะเออ)
ก็ขอแสดงความยินดีกับนักเขียนทุกๆ ท่าน ที่หนังสือนั้นขายดิบขายดี ตีพิมพ์ได้ตั้งหลายรอบ จนกระทั่งได้โอกาสเปลี่ยนปกใหม่ด้วยละกันนะคะ :)


ส่วนเราก็จะวิ่งตามหาปกเก่ากันต่อไป

หาตามร้านหนังสือทั่วไปคงโอกาสริบหรี่เกินไปแล้วล่ะ
แผงหนังสือมือสอง, ไม่ว่าจะใกล้บ้านหรือที่จตุจักร, จะมีมั้ยนะ?
คงต้องลองออกล่าสมบัติดูกันสักตั้ง.